Hlustað eftir vori
6.3.09
Lífið er mu.
Ég hitti kú á götu í gær.
Ég spurði hana hvernig hún hefði það.
Hún sagði mu.
Ágætt, ég líka.
Ég spurði hana hver væri tilgangur lífsins.
Hún sagði mu.
Fínt, mér finnst það líka.
Ég spurði hana hvernig henni fyndist lífið vera.
Hún sagði mu.
Já.
Lífið er mu.
Guðrún Björg ingimundardóttir 12 ára, Reykjavík
Kóngur í ræsi sínu, Bellevue Zürich 2007
Klukkan rúmlega sex sat ég á kaffihúsi Zürich, ánægð með splæs.
Taldi saman nóturnar og sá að ég hafði keypt heilan helling, fyrir næstum ekkert. "Ein Schnäppchen kommt selten allein" var einhverntíman eitthvað auglýst, einhverstaðar.
Ég pantaði mér espresso og heilsaði eldri hjónum sem komu inn og settust við næsta borð. Þau sögðu mér það í fréttum að daginn eftir ætti að fara að snjóa. "Auch in den tiefsten Lagen? Líka á flatlendinu?"
" Ja, ja es söll morgen richtig go schneiee."
Ég var alveg hissa, það var búið að vera hlýr og góður dagur. Svona er það nú skemmtilegt veðurfarið og kemur sífellt á óvart.
Þarna sat ég á kaffihúsinu eftir vellukkaðan innkaupaleiðangur og hafði heilan klukkutíma þar til ég ætlaði að hitta fólk.
Þangað til ætlaði ég að drekka kaffi og glápa á annað fólk og ganga síðan á áfangastað og njóta blíðunnar, carpe diem og allt það.
Ég hafði ferðast um með sporvögnunum sem gera manni lífið svo dásamlega létt í borg eins og Zürich. -
Í einum vagninum var full kerling að væla og vorkenna sér á milli þess sem hún hreytti ónotum í aðra farþega.
"Du, Engländer!, Hey, þú englendingur, ertu englendingur?" Karlinn sem sat á móti henni lét sem hann heyrði hvorki né skildi, og hélt áfram að lesa blaðið sitt.
"Af hverju ferð ´ekki til Englands, er ekkert pláss þar?"
Ræfilskerlingin, hún hélt á hálfs lítra bjórdós og var þrútin og rauð á höndunum. Þær voru eins og ég ímynda mér hendurnar á Árna Johnsen, þegar honum var byrlað eitrið.
Með húfuna sína og veðrað andlitið var hún ósköp útigangsleg og erfitt að giska á aldurinn, einhverstaðar á milli tja 55 og +/- 15 ár ?
"Ég fer að flytja," hún röflaði út í eitt,- "nýja heimili mitt er byggt úr viði og því verður lokað og læst með fimm nöglum". ( Af hverju einmitt 5, er mér ráðgáta). "Ég mun deyja, þið trúið mér ekki, en ég segi ykkur það, ég er mjög veik. Ég mun brátt deyja."
Ég fór út á næstu stoppistöð en hún hélt áfram ferðinni.
Seinna, á kaffihúsinu fór ég að hugsa um hana. Hvernig hún talaði um að deyja og hvernig ég trúi henni. Ég hugsaði líka um það hvernig ég hefði getað talað við hana, . Ég hefði getað fylgt henni jafnvel til Hjálpræðishersins sem er þarna stutt frá og þar hefði hún fengið að sofa úr sér. Ég hefði borgað fyrir herbergið. Þeir gætu kannski hjálpað henni upp úr svartholinu þeir kadettar Sússa krists. Þarna hefði ég hefði átt að karpa ... ekki var ég að flýta mér.
Ég gekk af stað í góða veðrinu í átt til Helvetiaplaz, fram hjá Jakopskirkjunni við Stauffacher, fram hjá bíóinu og fram hjá Hjálpræðishernum í 4. hverfinu í Zürich. Þeir eru þarna á fleiri stöðum að karpa díemið, enda fremur rautt hverfi, og sprautunálar og sótthreinsandi selt í sjálfsölum á Helvetiaplatz.
Já.
Lífið er mu. ¶ 12:07 2 Comments
Ég spurði hana hvernig hún hefði það.
Hún sagði mu.
Ágætt, ég líka.
Ég spurði hana hver væri tilgangur lífsins.
Hún sagði mu.
Fínt, mér finnst það líka.
Ég spurði hana hvernig henni fyndist lífið vera.
Hún sagði mu.
Já.
Lífið er mu.
Guðrún Björg ingimundardóttir 12 ára, Reykjavík
Kóngur í ræsi sínu, Bellevue Zürich 2007Klukkan rúmlega sex sat ég á kaffihúsi Zürich, ánægð með splæs.
Taldi saman nóturnar og sá að ég hafði keypt heilan helling, fyrir næstum ekkert. "Ein Schnäppchen kommt selten allein" var einhverntíman eitthvað auglýst, einhverstaðar.
Ég pantaði mér espresso og heilsaði eldri hjónum sem komu inn og settust við næsta borð. Þau sögðu mér það í fréttum að daginn eftir ætti að fara að snjóa. "Auch in den tiefsten Lagen? Líka á flatlendinu?"
" Ja, ja es söll morgen richtig go schneiee."
Ég var alveg hissa, það var búið að vera hlýr og góður dagur. Svona er það nú skemmtilegt veðurfarið og kemur sífellt á óvart.
Þarna sat ég á kaffihúsinu eftir vellukkaðan innkaupaleiðangur og hafði heilan klukkutíma þar til ég ætlaði að hitta fólk.
Þangað til ætlaði ég að drekka kaffi og glápa á annað fólk og ganga síðan á áfangastað og njóta blíðunnar, carpe diem og allt það.
Ég hafði ferðast um með sporvögnunum sem gera manni lífið svo dásamlega létt í borg eins og Zürich. -
Í einum vagninum var full kerling að væla og vorkenna sér á milli þess sem hún hreytti ónotum í aðra farþega.
"Du, Engländer!, Hey, þú englendingur, ertu englendingur?" Karlinn sem sat á móti henni lét sem hann heyrði hvorki né skildi, og hélt áfram að lesa blaðið sitt.
"Af hverju ferð ´ekki til Englands, er ekkert pláss þar?"
Ræfilskerlingin, hún hélt á hálfs lítra bjórdós og var þrútin og rauð á höndunum. Þær voru eins og ég ímynda mér hendurnar á Árna Johnsen, þegar honum var byrlað eitrið.
Með húfuna sína og veðrað andlitið var hún ósköp útigangsleg og erfitt að giska á aldurinn, einhverstaðar á milli tja 55 og +/- 15 ár ?
"Ég fer að flytja," hún röflaði út í eitt,- "nýja heimili mitt er byggt úr viði og því verður lokað og læst með fimm nöglum". ( Af hverju einmitt 5, er mér ráðgáta). "Ég mun deyja, þið trúið mér ekki, en ég segi ykkur það, ég er mjög veik. Ég mun brátt deyja."
Ég fór út á næstu stoppistöð en hún hélt áfram ferðinni.
Seinna, á kaffihúsinu fór ég að hugsa um hana. Hvernig hún talaði um að deyja og hvernig ég trúi henni. Ég hugsaði líka um það hvernig ég hefði getað talað við hana, . Ég hefði getað fylgt henni jafnvel til Hjálpræðishersins sem er þarna stutt frá og þar hefði hún fengið að sofa úr sér. Ég hefði borgað fyrir herbergið. Þeir gætu kannski hjálpað henni upp úr svartholinu þeir kadettar Sússa krists. Þarna hefði ég hefði átt að karpa ... ekki var ég að flýta mér.
Ég gekk af stað í góða veðrinu í átt til Helvetiaplaz, fram hjá Jakopskirkjunni við Stauffacher, fram hjá bíóinu og fram hjá Hjálpræðishernum í 4. hverfinu í Zürich. Þeir eru þarna á fleiri stöðum að karpa díemið, enda fremur rautt hverfi, og sprautunálar og sótthreinsandi selt í sjálfsölum á Helvetiaplatz.
Já.
Lífið er mu. ¶ 12:07 2 Comments
5.3.09
Lævirkinn er kominn
Vakinn við snjóinn
nokkru fyrir birtingu
syngur lævirkinn
-lofsöng um komu vorsins
fyrir utan gluggann minn.
Góð tíðindi finnst mér í alla staði og vekur í mér Lust und Laune til að gera nokkrar stílæfingar.
Söng lævirkjans má hlusta á hér, velja skal efsta tóndæmið.
Já vorið er eitthvað seinna á ferðinni en vanalega og veðrið er búið að vera hret. Það hafa komið glimrandi dagar líka, síðasta helgi var frábær og það var hlýtt og notalegt í Zurich í gær, -og gaman.
Ég gerði stórgóðkaup á útsölurestarmörkuðum og hitti líka skemmtilegt fólk. Það var lítið talað um kreppuna, aðeins eitthvað, að sjálfsögðu. Fasteignamarkaðurinn, bónusarnir, hverjir eru hættir, reknir og hvaða forstjórar þiggja 14 milljónir fránka í árslaun
( hef ekki hhef ekki hugmynd hvað það eru margar krónur. -Best að margfalda með 100 +/- eitthvað..) þrátt fyrir 5,9 milljarða tap fyrirtækisins, og hver verður næst látinn fara. Walter Kielholz, hann verður rekinn, -engin spurning. Þar með var það útrætt.
Fékk fréttir frá Horgen. Allt við það sama.
Horgen er stóri bærinn (þar búa um 18. þúsund manns) við Zurichvatn, þar sem við bjuggum í rúmlega áratug eða þar til við fluttum í litla þorpið okkar í Glatttal, norðan við borgina Zürich.
Núna, eftir 4. mánaða aðlögun sem smáþorparií Glattfelden í Norður-Zürich í Swisslandi, þá gef ég þorpinu góða einkunn.
Hér höfum við líka árnar Glatt og Rín, og Rín er sko mikið fín. Einhverstaðar á ég bók eftir Dieter Roth þar sem hann fjallar í ljóðaríi (Poeterei) um göngu meðfram Rín þar sem hann talar við sjálfan sig og ánna. "Der Ich, man, ein Jemand und ich- in Basel am Rhein"
Hvað um það. Ég tók nokkrar myndir í gær. Fyrst tók ég mynd inni í galtómum lestarvagni sem ég var í á milli tveggja stöðva. Ég tók líka mynd út um gluggan af býflugnabúinu á leiðinni til Bülach og mynd af lestarstöðinni þar. Þær fylgja.
Kveðja,
-h ¶ 14:32 0 Comments
Vakinn við snjóinn
syngur lævirkinn
-lofsöng um komu vorsins
fyrir utan gluggann minn.
Góð tíðindi finnst mér í alla staði og vekur í mér Lust und Laune til að gera nokkrar stílæfingar.
Söng lævirkjans má hlusta á hér, velja skal efsta tóndæmið.
Já vorið er eitthvað seinna á ferðinni en vanalega og veðrið er búið að vera hret. Það hafa komið glimrandi dagar líka, síðasta helgi var frábær og það var hlýtt og notalegt í Zurich í gær, -og gaman.
Ég gerði stórgóðkaup á útsölurestarmörkuðum og hitti líka skemmtilegt fólk. Það var lítið talað um kreppuna, aðeins eitthvað, að sjálfsögðu. Fasteignamarkaðurinn, bónusarnir, hverjir eru hættir, reknir og hvaða forstjórar þiggja 14 milljónir fránka í árslaun
( hef ekki hhef ekki hugmynd hvað það eru margar krónur. -Best að margfalda með 100 +/- eitthvað..) þrátt fyrir 5,9 milljarða tap fyrirtækisins, og hver verður næst látinn fara. Walter Kielholz, hann verður rekinn, -engin spurning. Þar með var það útrætt.
Fékk fréttir frá Horgen. Allt við það sama.
Horgen er stóri bærinn (þar búa um 18. þúsund manns) við Zurichvatn, þar sem við bjuggum í rúmlega áratug eða þar til við fluttum í litla þorpið okkar í Glatttal, norðan við borgina Zürich.
Núna, eftir 4. mánaða aðlögun sem smáþorparií Glattfelden í Norður-Zürich í Swisslandi, þá gef ég þorpinu góða einkunn.
Hér er líf og fjör og listagallerí og tónlistarlíf og félagslífið fjörugt.
Kjötkveðjuhátíðin, sem haldin var síðustu helgi í þorpinu var bara brill. Hér er líka sundlaug og tennisvöllur og að sjálfsögðu fótboltavöllur og ég veit ekki hvað og hvað.Hér höfum við líka árnar Glatt og Rín, og Rín er sko mikið fín. Einhverstaðar á ég bók eftir Dieter Roth þar sem hann fjallar í ljóðaríi (Poeterei) um göngu meðfram Rín þar sem hann talar við sjálfan sig og ánna. "Der Ich, man, ein Jemand und ich- in Basel am Rhein"
Hvað um það. Ég tók nokkrar myndir í gær. Fyrst tók ég mynd inni í galtómum lestarvagni sem ég var í á milli tveggja stöðva. Ég tók líka mynd út um gluggan af býflugnabúinu á leiðinni til Bülach og mynd af lestarstöðinni þar. Þær fylgja.
Kveðja,
-h ¶ 14:32 0 Comments
20.12.08
2.10.08
Hreint ekki svo slæmt
Það eina hreina í hýbílum mínum er að sjá á mynd.
Það veldur mér ekki nokkrum áhyggjum.
1.10.08
Miðvikudagur, internetbólan og plögg.
Fyrst þetta:
"Heimilisiðnaðarfélag íslands stendur fyrir Prjónakaffi fyrsta fimmtudag hvers mánaðar á kaffihúsinu Amokka í Hlíðarsmára í Kópavogi. Þetta er tilvalin samkoma fyrir alla sem áhuga hafa á prjónaskap eða öðru handverki. Á hverju prjónakaffi er kynning ýmsu áhugaverðu s.s. hönnun, námskeiðum, textíli, og upplestri svo eitthvað sé nefnt."
Þar verður hún Harpa Jóns annað kvöld; 2. október, að kynna sitt frábæra handverk.
Miðvikudagar eru góðir dagar, alveg eins og guð ætlaði alltaf að hafa þá.
Af því tilefni þessi Steinarr:
Miðvikudagur. - Og lífið gengur sinn gang,
eins og guð hefir sjálfur í öndverðu hugsað sér það.
Manni finnst þetta skrítið, en samt er það satt,
Því svona hefir það verið og þannig er það.
Og mennirnir græða og mennirnir tapa í víxl,
og mönnum er lánað, þó enginn skuld sína borgi.
...
Og að lokum þetta:
Internetbólan er ágætis bóla. ¶ 22:12 1 Comments
"Heimilisiðnaðarfélag íslands stendur fyrir Prjónakaffi fyrsta fimmtudag hvers mánaðar á kaffihúsinu Amokka í Hlíðarsmára í Kópavogi. Þetta er tilvalin samkoma fyrir alla sem áhuga hafa á prjónaskap eða öðru handverki. Á hverju prjónakaffi er kynning ýmsu áhugaverðu s.s. hönnun, námskeiðum, textíli, og upplestri svo eitthvað sé nefnt."
Þar verður hún Harpa Jóns annað kvöld; 2. október, að kynna sitt frábæra handverk.
Miðvikudagar eru góðir dagar, alveg eins og guð ætlaði alltaf að hafa þá.
Af því tilefni þessi Steinarr:
Miðvikudagur. - Og lífið gengur sinn gang,
eins og guð hefir sjálfur í öndverðu hugsað sér það.
Manni finnst þetta skrítið, en samt er það satt,
Því svona hefir það verið og þannig er það.
Og mennirnir græða og mennirnir tapa í víxl,
og mönnum er lánað, þó enginn skuld sína borgi.
...
Og að lokum þetta:
Internetbólan er ágætis bóla. ¶ 22:12 1 Comments
27.9.08
Volume
Við erum að flytja. Við flytjum á undirlendið í Zurich þar sem rennur áin Rín og áin Glatt.
Glattfelden heitir nýja þorpið okkar.
Þetta er smáþorp, ég hef ekki búið í svona litlu bæjarfélagi nokkurn tíman, eða síðan ég var að alast upp á Selfossi í den. Var Selfoss þó mun stærra þorp á íslenskan mælikvarða.
í Glattfelden búa um 4 þúsund manns, konur jafnmargar körlum og tæplega 25% íbúanna útlendingar, þar af 31 á flótta frá eigin landi.
Næsti stóri bær er Bülach, og borgirnar Winterthur og Zurich.
Það er líka stutt í IKEA, og þangað er ferðinni heitið í dag-, nema hvað!
Nýja heimilisfangið er:
Dörfliweg 5 b
8192 Glattfelden Schweiz ¶ 10:17 7 Comments
Við erum að flytja. Við flytjum á undirlendið í Zurich þar sem rennur áin Rín og áin Glatt.
Glattfelden heitir nýja þorpið okkar.
Þetta er smáþorp, ég hef ekki búið í svona litlu bæjarfélagi nokkurn tíman, eða síðan ég var að alast upp á Selfossi í den. Var Selfoss þó mun stærra þorp á íslenskan mælikvarða.
í Glattfelden búa um 4 þúsund manns, konur jafnmargar körlum og tæplega 25% íbúanna útlendingar, þar af 31 á flótta frá eigin landi.
Næsti stóri bær er Bülach, og borgirnar Winterthur og Zurich.
Það er líka stutt í IKEA, og þangað er ferðinni heitið í dag-, nema hvað!
Nýja heimilisfangið er:
Dörfliweg 5 b
8192 Glattfelden Schweiz ¶ 10:17 7 Comments
1.7.08
Allt öfugsnúið
Erða nú frídagur, sól og 30 stig. ¶ 13:54 4 Comments
Ég er inni en ætti að vera úti. Ég hef makað á mig sólarvörn, þess vegna er ég inni, og bíð nú eftir því að sólarvörnin gangi inn í húðina svo ég geti farið út. Á meðan snýst þvotturinn í vélinni og ætti að vera þveginn einmitt þegar sólarvörnin er komin alla leið í gegn um húðina.
Erða nú frídagur, sól og 30 stig. ¶ 13:54 4 Comments
